Bugün aynaya baktım
şiir yazmaya çabalarken
yılları kanattım
yitik mevsimler miydi

camdan süzülen akşam rengi
aynanın karşı yüzünde
soluk tenli bir kadın teni
o bana baktı
ben ona baktım

Ne güzel gülümsedi
aynada ki silüetim
önce alay sandım
kadının gözlerinden
yağmur çiseledi
geçmişim beni benden
daha çok seviyordu
inandım.

bugün aynaya baktım
ayna bana baktı
özlemler birikmiş gözlerime
yaralar kabuk bağlamış
nasıl da kanattım..